Wyrok Sądu Rejonowego

I C 1234/21 dnia 15 marca 2023 r.

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Sąd Rejonowy w Warszawie, Wydział I Cywilny w składzie Przewodniczący: sędzia Anna Kowalska Protokolant: Jan Nowak po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2023 r. na rozprawie sprawy z powództwa Janiny Wiśniewskiej przeciwko Ubezpieczenia S.A. spółce akcyjnej z siedzibą w Krakowie o zapłatę

1. Zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 3500 zł ( trzy tysiące pięćset złotych ) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwot: - 2000 zł od 15 kwietnia 2022 r. do 20 maja 2022 r. - 1500 zł od 21 maja 2022 r. do dnia zapłaty;

2. Zasądza od pozwanego na rzecz powódki tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 500 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

SSR Anna Kowalska

I C 1234/21 dnia 15 marca 2023 r.

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 1 kwietnia 2022 r. powódka Janina Wiśniewska wniosła o zasądzenie od pozwanego Ubezpieczenia S.A. spółki akcyjnej z siedzibą w Krakowie kwoty 3500 zł wraz z odsetkami od kwoty 2000 zł od 15 kwietnia 2022 r. do 20 maja 2022 r. i od 1500 zł od 21 maja 2022 r. do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu pozwu wskazała, że w marcu 2022 r. Adam Nowak (lub jego bliscy) zamieszkały nad powódką w mieszkaniu nr 10 bloku nr 5 w Warszawie przy ul. Kwiatowej 12 i posiadający polisę ubezpieczeniową nr 1234567890 obejmującą odpowiedzialność cywilną w Ubezpieczenia S.A. - z łazienki swojego mieszkania zalał łazienkę powódki i przylegający do niej korytarz. Powódka zgłosiła to zalanie Adamowi Nowakowi, który fakt ten zgłosił u ubezpieczyciela w dniu 20 marca 2022 r. W dniu 25 marca 2022 r. przybył rzeczoznawca pozwanego. Powódka nie znając stanu zasłoniętych elementów oraz kosztów robocizny w takich sytuacjach wyceniła szkodę na ok. 2000 zł. Ponieważ do 10 kwietnia 2022 r. powódka nie otrzymała od pozwanego żadnej informacji, podjęła decyzje o rozpoczęciu remontu. Po rozmontowaniu podczas remontu podwieszanego sufitu w łazience, pawlacza w korytarzu i szafy w korytarzu okazało się, że konieczna jest naprawa również tych elementów oraz szafy. Za całość prac remontowych związanych z usunięciem szkód powstałych w wyniku zalania zapłaciła kwotę 5000 zł, przy czym materiały powódka kupowała samodzielnie. W dniu 20 maja 2022 r. powódka otrzymała od ubezpieczyciela na rachunek bankowy kwotę 1500 zł, co uznała za zaliczkę na poczet odszkodowania. W dniu 25 maja 2022 r. powódka przesłała pismo, w którym wyliczyła szkodę i wezwała do zapłaty kwoty 3500 zł, w tym 2500 zł tytułem materiałów i 1000 zł tytułem robocizny. W dniu 30 maja 2022 r. powódka otrzymała od pozwanego pismo informujące o wypłaceniu odszkodowania w wysokości 1500 zł. Po poinformowaniu Adama Nowaka o tym, że powódka nie otrzymała reszty odszkodowania, w dniu 5 czerwca 2022 r. powódka otrzymała na swój rachunek bankowy kwotę 0 zł.

W złożonej w dniu 10 czerwca 2022 r. odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu wskazał, że bezspornie w marcu 2022 r. doszło do zalania łazienki w lokalu zamieszkałym przez powódkę. Winę za zalanie ponosi mieszkający piętro wyżej Adam Nowak. W momencie powstania szkody sprawca objęty był ochroną ubezpieczeniową odpowiedzialności cywilnej w życiu prywatnym potwierdzonej polisą. Powstanie szkody zostało formalnie zgłoszone ubezpieczycielowi dnia 20 marca 2022 r. Pozwany przyjął odpowiedzialność odszkodowawczą za szkodę i w wyniku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego, ustalił należne powódce odszkodowanie, w sumie, na kwotę 1500 zł, która została jej w całości wypłacona. Pozwany kwestionuje żądanie pozwu dotyczące zwrotu kosztów remontu zalanej łazienki i części przedpokoju i stoi na stanowisku, że postępowanie likwidacyjne przeprowadzone było w sposób rzetelny, a przyznane powódce świadczenie w pełni rekompensuje poniesioną przez nich szkodę majątkową. Pozwany jako ubezpieczyciel doświadczony w likwidacji szkód, obliczył koszt remontu łazienki powódki, niezbędnego w celu przywrócenia stanu sprzed powstania szkody, zgodnie z przeciętnymi cenami rynkowymi. Jednakże nie sposób zdaniem pozwanego uznać za normalne następstwo remontu, który został przeprowadzony za kwotę wygórowana, przewyższającą przeciętne ceny ustalone przez ubezpieczyciela. Z tego względu, roszczenie powódki o wypłatę kwoty 3500 zł tytułem zwrotu kosztów remontu jest bezzasadne.

Sąd ustalił, co następuje:

Powódka Janina Wiśniewska mieszka w Warszawie przy ul. Kwiatowej 12. W marcu 2022 r. Adam Nowak zamieszkały nad powódką w mieszkaniu nr 10 bloku nr 5 w Warszawie przy ul. Kwiatowej 12 z łazienki swojego mieszkania zalał łazienkę powódki i przylegający do niej korytarz. Adam Nowak zawarł z pozwanym Ubezpieczenia S.A. posiadający polisę ubezpieczeniową nr 1234567890 obejmującą odpowiedzialność cywilną. Powódka zgłosiła szkodę wskazując, że został zalana łazienka, korytarz i ściana, a wysokość szkody wyceniła na 2000 zł.

(bezsporne)

Dowód: - polisa 1234567890 - k. 1, - ogólne warunki ubezpieczenia Ubezpieczenia S.A. - k. 2, - fotografie - k. 3, - zgłoszenie szkody - k. 4

Powódka w celu usunięcia szkód wywołanych zalaniem zawarła umowę o dzieło z Piotrem Zielińskim. Wynagrodzenie za wykonanie remontu wyniosło 1000 zł. Prace polegały na: demontażu sufitu podwieszanego, osuszaniu i odgrzybianiu sufitu i ścian w łazience, montażu nowego sufitu podwieszanego, demontażu szafy w korytarzy, wymianie zagrzybionej płyty, osuszaniu, odgrzybianiu ściany w korytarzu, montażu szafy, demontażu pawlacza, osuszaniu i odgrzybianiu ściany w pawlaczu, położeniu tapety, montażu pawlacza.

Dowód: faktura VAT 123/2022 z 1 kwietnia 2022 r. - k. 5

Powódka kupiła materiały niezbędne do wykonania powyższego remontu w kwocie 2500 zł.

Dowód: - faktura VAT nr 124/2022 - k. 6, - faktura korygująca 125/2022 - k. 7, - faktura VAT nr 126/2022 - k. 8, - faktura VAT 127/2022 - k. 9

W dniu 20 maja 2022 r. pozwany poinformował powódkę o wypłacie odszkodowania w wysokości 1500 zł.

Dowód: pismo z 20 maja 2022 r. - k. 10

Pismem z 25 maja 2022 r. powódka odwołała się od powyższej kwoty wskazując, że kwotę 1500 zł traktuje jako zaliczkę na poczet odszkodowania. Poinformowała, że koszty remontu związanego z zalaniem wyniosły łącznie 5000 zł, w tym koszty materiałowe 2500 zł oraz koszty robocizny 1000 zł.

Dowód: pismo z 25 maja 2022 r. wraz z potwierdzeniem odbioru - k. 11

W dniu 30 maja 2022 r. pozwany poinformował powódkę o dopłacie odszkodowania w wysokości 0 zł.

Dowód: pismo z 30 maja 2022 r. - k. 12

Pozwany sporządził kosztorys porównawczy, w którym wskazał, że wartość kosztorysowa robót wynosi 800 zł.

Dowód: kosztorys porównawczy - k. 13

Powyższy stan faktyczny nie był przedmiotem sporu, został ustalony na podstawie bezspornych twierdzeń stron oraz zgromadzonych dokumentów. Wiarygodne były wszystkie zgromadzone w sprawie dokumenty, nikt ich nie kwestował, a i Sąd nie miał ku temu podstaw.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo okazało się zasadne.

Stosownie do treści art. 415 k.c., kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. W myśl art. 361 § 1 i 2 k.c. zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Przesłankami odpowiedzialności jest łączne wykazanie trzech przesłanek: zachowanie sprawcy szkody, powstanie szkody w majątku poszkodowanego oraz adekwatny związek przyczynowy pomiędzy zachowaniem a szkodą.

Zgodnie z art. 822 § 1 k.c., przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Przy tym § 4 cytowanego przepisu przewiduje, że uprawniony do odszkodowania może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela.

Między stronami bezspornym była kwestia odpowiedzialności pozwanego za szkodę wyrządzoną przez sprawcę posiadającego ubezpieczenie w zakresie odpowiedzialności cywilnej u pozwanego oraz obowiązek jej naprawienia. Pozwany uznał roszczenie powódki co do zasady. Sporna natomiast była wysokość odszkodowania przysługująca powódce od pozwanego.

Zgodnie z art. 361 § 2 k.c. odszkodowanie winno zrekompensować w całości poniesioną przez poszkodowanego szkodę. Na szkodę powódki składały się koszty przywrócenia mieszkania do stanu przed powstaniem szkody. Ciężar dowodu spoczywał na powódce zgodnie z art. 6 k.c.

Powódka w celu naprawienie szkody zawarła z Piotrem Zielińskim umowę o dzieło, której przedmiotem było przeprowadzenie remontu. Zakupu materiałów niezbędnych do wykonania dzieła, powódka dokonała sama. Wysokość wynagrodzenia przyjmującego zamówienie Piotra Zielińskiego to kwota 1000 zł, natomiast koszt zakupu materiałów to kwota 2500 zł. Wysokość tych kosztów została udowodniona przy pomocy faktur VAT. Powódka wykazała swoje roszczenie co do wysokości poniesionych kosztów naprawy. Poza przedstawieniem faktury powódka nie musiała wykazywać, że przyjęta przez zakład naprawczy stawka roboczogodziny odpowiadała cenom stosowanym na rynku lokalnym (por. wyrok SO w Krakowie z 1 stycznia 2020 r., I C 123/19, wyrok SO w Warszawie z 2 lutego 2020 r. - k, II C 234/19, wyrok SO w Gdańsku z 3 marca 2020 r., III C 345/19 i wyrok SO w Poznaniu z 4 kwietnia 2020 r., IV C 456/19). Sąd uznał zatem, że poniesione przez powódkę koszty naprawy były kosztami niezbędnymi i ekonomicznie uzasadnionymi. Sąd w niniejszym składzie podziela stanowisko Sądu Najwyższego zaprezentowane w uchwale z dnia 5 maja 2010 r. Sąd Najwyższy wskazał, iż "odszkodowanie przysługujące od ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej za uszkodzenia pojazdu mechanicznego obejmuje niezbędne i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy pojazdu, ustalone według cen występujących na lokalnym rynku". Sąd Najwyższy wskazał, iż " Za "niezbędne" koszty naprawy należy uznać takie koszty, które zostały poniesione w wyniku przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu jego technicznej używalności istniejącej przed wyrządzeniem szkody przy zastosowaniu technologicznej metody odpowiadającej rodzajowi uszkodzeń pojazdu mechanicznego. (...) Kosztami "ekonomicznie uzasadnionymi" są koszty ustalone według cen, którymi posługuje się wybrany przez poszkodowanego warsztat naprawczy dokonujący naprawy samochodu. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że ceny te odbiegają (są wyższe) od cen przeciętnych dla określonej kategorii usług naprawczych na rynku. Jeżeli nie kwestionuje się uprawnienia do wyboru przez poszkodowanego warsztatu samochodowego mającego dokonać naprawy, miarodajne w tym zakresie powinny być ceny stosowane właśnie przez ten warsztat naprawczy. Przyjęcie cen przeciętnych dla określenia wysokości przysługującego poszkodowanemu odszkodowania, niezależnie od samej metody ich wyliczania, która może być zróżnicowana, nie kompensowałoby poniesionej przez poszkodowanego szkody, gdyby ceny przyjęte w warsztacie naprawczym były wyższe od przeciętnych" (por. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 2010 r. III CZP 10/2010).

Argumentacja pozwanego sprowadzała się do gołosłownego stwierdzenia, że remont został przeprowadzony za kwotę wygórowaną, przewyższające przeciętne ceny ustalone przez ubezpieczyciela. Pozwany nie kwestionował zakresu przeprowadzonych prac, ani celowości zakupu wskazanych przez powódkę materiałów. Zgodnie z art. 6 k.c. na pozwanym spoczywał ciężar dowodu, że ceny remontu rażąco odbiegały od lokalnych cen, bo to on wywodzi z tego skutki prawne (por. wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z 6 czerwca 2020 r., I C 123/20). Pozwany jednak w toku procesu nawet nie próbował udowadniać tej okoliczności.

Z uwagi na powyższe na podstawie art. 415 k.c. w związku z art. 822 § 1 k.c. zasądzono od pozwanego na rzecz powódki kwotę 3500 zł, która stanowi różnicę pomiędzy poniesionymi przez powódkę kosztami remontu a wypłaconym odszkodowaniem. O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c.

O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c. oraz art. 108 § 1 k.p.c. Powódka wygrała sprawę w całości, stąd pozwany winien zwrócić jej poniesione koszty procesu, na które składa się opłata sądowa w kwocie 200 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, co wynika z treści art. 98 § 11 k.p.c.

(-) SSR Anna Kowalska

Zarządzenie 1. Odnotować, 2. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem proszę doręczyć pełnomocnikowi pozwanego, 3. Za 7 dni lub z pismem.

Warszawa, dnia 15 marca 2023 r. SSR Anna Kowalska